Mar 172015
 

Tentoonstelling Dons van der Gronde Deppe en
de ontdekking van de Wassenaarse Wilden

dons

Verscholen in de lommerrijke bossen van Wassenaar Kerkehout bevind zich het Conferentieoord / familie hotel HagenHorst. Om een beetje meer aandacht te genereren heeft de nieuwe directie weer besloten de poorten te openen voor Wassenaarse kunstenaars om te exposeren. Wie is dan beter om met deze reeks te beginnen dan Dons van der Gronde Deppe. De opening werd verricht door kunsthistoricus Eva Mennes. In haar speech memoriseerde zij dat enkele jaren geleden, toen Jan Hoekema zijn entrée maakte als burgemeester, de gedachte van Wassenaar – kunstdorp in de Randstad weer nieuw leven ingeblazen zou kunnen worden. Het liep anders. De gemeente kreeg een eigen kunstcollectie van de Nieuwe Haagse School, zeker mooi voor Wassenaar. In de tussentijd heeft onder leiding van Paul van Schaik de Kunstgroep Wassenaar zich geprofileerd als een bloeiende kunst gemeenschap. Ja het zijn echte Hemelbestormers geworden, wat uitdrukking vind in de Jacobs ladders van Mariska Toetenel die tot in de hemel rijken. Dit alles maakt van Wassenaar nog geen kunstdorp.
Zoals de Engelse historicus E.H. Carr in 1961 in Cambridge verkondigde: ‘To make history is to write history’, heeft kunsthistoricus Eva Mennes in die geest enkele jaren geleden de expositie in de Paauw en de Molen de benaming ‘ Wassenaarse Salon’ geven. Deze dubbeltentoonstelling is een begrip geworden. Maar om een kunstdorp te zijn is meer voor nodig. Wassenaar vergelijkt zich graag met Bergen aan Zee als buitenplaats, waar veel schilders kwamen en nog steeds wonen en werken. Bergen heeft een Bergense School, Den Haag heeft de Haagse School. Wassenaar ertegen heeft een eigen kunststroming, en dat kwam bij de opening van Dons van der Gronde Deppe duidelijk met haar schilderijen naar voren. Door de aangename sfeer van strand, duinen en omgeving hebben de kunstenaars iets kleurrijks en sterks in hun werk. Net als bij de Franse Fauve worden vele primaire kleuren gebruikt. We kunnen dus spreken van de Wassenaarse Wilden. De schilderijen van de kunstenaars Gerda Edelaar, Charles Hubert, Christine Devine, Annemieke van Rosmalen zijn er voorbeelden van. Maike Schuitema is – ook al is haar werk minder kleurrijk – een voorbeeld van een Wassenaarse Wilde. De kracht spat je van het doe te gemoed. De Grand Dame van deze nieuwe kunststroming – de Wassenaarse Wilden – is uit der aard Dons van der Gronde Deppe. Haar opening was dan ook een uitgelezen moment om de gemeente Wassenaar met een eigen kunststroming te vereëren. Wellicht komt dan ook Wassenaar als kunstdorp in de Randstad meer onder het vloedlicht.

Share this:

Sorry, the comment form is closed at this time.